SAVAŞ ya da KAÇ

 

SAVAŞ ya da KAÇ

06.04.2022-12:25

Tom Odell-Another Love

 

Geçen gün babam Charles Bukowski ‘nin “Seçilmiş bir yalnızlık insanın sahip olabileceği en büyük lükstür” sözünü gönderdi nasılsın mesajında.

Seçtiğim bir tek başınalığa sahip olduğumu biliyorum ama yalnızlık… 2021 benim için tam bir kıyım yılıydı. Düştüm ve ben ayaklanıp kalkana kadar kimseye bir şey belli etmedim. Onlar kalkıp koşmaya başladığımı gördüklerinde ben hiç arkama bakmak istemedim. Beni yakalamasınlar diye daha hızlı daha büyük adımlar attım. Çünkü yakalanırsam o naif tebessümü göreceklerdi yine. Ayak seslerim yankılanana kadar daha sert bastım. “Handiş” diye seslenmeleri bile duymazdan geldim. Bunu hak etmeyen herkesten kaçtım. Sahip olduğum şeyin adı seçilmiş bir yalnızlıksa evet isteyerek yaptım.

Yazımın tam bu kısmında Tom Odell’ın şu sözlerini duyuyorum: “i wanna cry and i wanna love, but all my tears have been used up”

…

Yalnızken çok çalışmayı öğrendim. Daha çok bilgi kaydediyorum beynime. Daha çok okuyorum. Daha fazla kahve tüketiyorumJ Her gün ofise gitmek istiyorum. Daha çok yazıyorum. Ve daha çok çiziyorum. Sadece hafta sonları normalden fazla uzuyor benim için sanki 54 saatmiş gibi. Ama onu da eğlenceli hale getirdim.

Instagramda bir sayfa keşfettim. Etkinliklerinden birine katılmak istedim. Heykel Workshop’unu seçtim.

Hiç tanımadığım kişilerle Kadıköy’de bir mekanda aynı masada heykel yapmaya başladım. İnanılmaz eğlendim. Elimin yatkınlığının sanatın sadece resim kısmında değil heykele de olduğunu gördüm. Şu ana kadar 4 heykel yaptım. İkisi hala kuruma aşamasında.J Diğer ikisi ofiste masalarımızda yerini aldı. 

Hamur gibi bir çamuru alıp şekil veriyorsunuz. Arada bir elinizi suyla nemlendirerek. Şekil verdikten sonra on gün içinde kuruyorlar. En güzeli boyama aşamasıydı. Zevkle boyadım. Vernikledim. İçlerine sukulent ektim.  Süsledim birazJ

İçimden Tom Odell’a eşlik edip içli içli şarkıyı mırıldansam da böyle çok mutluyum.

Seyahatlerimi, kitaplarımı, tablolarımı ve kariyerimi düşündükçe geleceği hayal ettikçe daha çok mutlu oluyorum. Benim hayallerim; ayakkabımın topuk yüksekliğinden, saçımın ayrımına, makyajımın tonuna ve takılarıma kadar detaylandırılarak ince ince üzerinde çalıştığım bir de yaşanmış gibi kabul ettiğim ve olacağına körü körüne inandığım türdenJ

Ama yine de merak etmeden duramıyorum; kaçırdığım bir şey yok değil mi?

 

HANDEGÜL AVCI